در بهار ۱۳۸۵ زمانی که آژانس خبری موکريان رسماً شروع به کار کرد آماتور بوديم و در دنيای اينترنت بی تجربه ، می دانستيم که کار خالی از دردسر و مشکل نخواهد بود هم به لحاظ فنی و تکنيکی ،هم به لحاظ رقابت. هنوز برخی از هفته نامه های به يادگار مانده از دوران اصلاحات نفس می کشيدند هر چند به سختی ولی ما اميدوار به همراهی و همکاريشان بوديم ، چرا که کار ما هم از اين دست بود ولی مقداری تخصصی تر ؛به اين معنا که ما فقط کار خبر را انجام می داديم و تقريباً هر روزه تحليل را برای مخاطبين گذاشتيم و می دانستيم شرايط و فضای سياسی به گونه ای است که هرروز بيش از روز قبل عرصه تنگ تر و امکان کار و فعاليت دشوارتر مي گردد.

جمهوری اسلامی ایران علاوه بر نقص و پایمال نمودن نسل اول و دوم حقوق بشر در کردستان به طور مکرر نسل سوم حقوق انسانی (حقوق جمعی : حق توسعه، حق صلح، حق محیط زیست سالم) مردمان این اقلیم را نیز نقض و مورد چپاول و تاراج قرار داده است. سیاستی همیشگی که علاوه بر استثمار، استعمار و اجرای سیاست ژنوساید سرخ و سپید در قبال ملت کرد، در مقاطع مختلف تاریخی و به بهانه‌های واهی تخریب و تاراج ثروتهای طبیعی و منابع زیرزمینی کردستان را هدف گرفته است. منابع غنی و سرشاری که نه تنها تا به امروز رفاه و آسایش ساکنان کردستان را در پی نداشته است بلکه چشم طمع اشغالگران را بیشتر متوجه این سرزمین نموده و آنان را جهت استمرار و اصرار بر اهداف شومشان حریص‌تر نموده است.

اولین شماره روزنامه را دست دوستانم دیدم، در واقع هفته نامه ، نامی ساده اما پر مسما،" پیام مردم " عجب روزهایی بود روزنامه ای که محتوای آن متفاوت بود.

در آن شبهای تاریک وطن، شبهایی که مدت آن از عمر من هم بیشتر بود و خروس بدبخت هم روی دیوار خانه همسایه خفته و جرات نداشت  دیگر دم برآرد  و بگوید روز آمد!

نگارش مقاله در باره دوره خاصي از خفقان در کشور، از ديدگاه من ، که هرگز، و در هيچ مرحله‌اي، عزم ورود به عرصه سياسي را نداشته ام و ندارم، به معناي آن نيست که وقتي خفقان را در دوره بعدي ديدم از آن چشم بپوشم. برعکس معتقدم که دوران خفقان جمهوري اسلامي، بويژه در سه مقطع، سال 60 و 61 شمسي، سال 67 شمسي و سالي که در آن قتلهاي زنجيره اي شروع شد و تا به امروز ادامه پيدا کرده است، از هر دوران رژيم پهلوي تيره تر و بدتر بوده است. اما من اين خفقان را هم ناشي از آن خفقان قبلي ميدانم.

از مهمترين پديده هايي كه سبب آسيب رساني به جامعه كردي بوده وجود بسيار برجسته ي پديده اي است به نام ناموس . حال در اين نوشته جهت پرداختن به چنين پديده اي قبل از هر چیز به نگاه و تأملی بسیار کوتاه بر تاریخ ملتها به ویژه ملت کرد ، بررسی پدیده ی ناموس در کردستان ایران و آخر سر نیز به نابرابری ای که درون احزاب کردی مشاهده می شود خواهیم پرداخت.